W ostatnich latach rzeczywistość rozszerzona stała się jednym z najczęściej poruszanych tematów w publikacjach i artykułach poświęconych nowym technologiom.
Czy jednak dokładnie wiemy, czym jest rzeczywistość rozszerzona? Czy rozumiemy, jak ona działa?
W tym wpisie przedstawiamy trzy kluczowe elementy pozwalające zrozumieć technologię, która coraz częściej pojawia się w naszym codziennym życiu i którą zazwyczaj kojarzymy z Hololens (Microsoft) oraz Pokémon Go (Nintendo).
Informacje wirtualne nakładane na świat rzeczywisty
Rzeczywistość rozszerzona polega na nakładaniu informacji wirtualnych (tekstu lub obrazów) na osobę, przedmiot lub przestrzeń w świecie rzeczywistym za pomocą urządzenia z kamerą lub modułu wizyjnego (zazwyczaj okularów) oraz kombinacji procesów komputerowych, co wzbogaca i poprawia wrażenia wizualne. Przykładem najlepiej pasującym do tej definicji rzeczywistości rozszerzonej jest hologram.
Co kryje się za rzeczywistością rozszerzoną
Aby opracować technologie rzeczywistości rozszerzonej, musimy wyposażyć aparat – na przykład ten w naszym telefonie komórkowym – w funkcje rozpoznawania, tak aby potrafił wykrywać nie tylko twarze, ale także przedmioty, takie jak karty, książki…
– Bazy wiedzy, które działają jak ludzka pamięć. Bazy te przypominają zbiór fragmentów obrazów zawierających konkretne cechy i właściwości obiektu, na który zamierzamy skierować nasze urządzenie, a także relacje między tymi fragmentami.
– System wizyjny służący do wykrywania, oparty na algorytmie, czyli tym, co w matematyce i informatyce definiuje się jako samodzielną sekwencję czynności, które należy wykonać. Wychodząc od stanu początkowego i danych wejściowych, algorytm proponuje kolejne kroki prowadzące do stanu końcowego, w wyniku czego uzyskuje się rozwiązanie. Innymi słowy, jest to proces zautomatyzowany.
Każdy producent stosuje własny algorytm, który różni się w zależności od zastosowanej technologii: z markerami lub bez (bez markerów).
Znaczniki jako kody kreskowe
Znaczniki działają jak kody kreskowe. W kodzie kreskowym każda kreska odpowiada liczbie, która jest pod nią zapisana. Ta sama zasada dotyczy znaczników. Każdy znacznik pełni rolę kodu kreskowego, kodując informacje, a konkretnie te elementy obrazu, o których wspomnieliśmy wcześniej.
Technologie rzeczywistości rozszerzonej opracowane w Seabery o krok dalej, ponieważ jest to interaktywna rzeczywistość rozszerzona, co oznacza, że umożliwia użytkownikom interakcję z rzeczywistymi obiektami oraz tworzenie symulacji 3D. Użytkownicy mogą sterować hologramami wyświetlanymi na rzeczywistych obiektach i oglądać efekt tej interakcji w trójwymiarze.
W przypadku Soldamatic Augmented Training, rozwiązania z zakresu technologii edukacyjnych opracowanego przez Seabery szkolenia spawaczy, obiekty te – element obrabiany i palnik spawalniczy – są wyposażone w znaczniki, dzięki czemu system może symulować zachowanie tych obiektów podczas ich wzajemnego oddziaływania, zapewniając użytkownikom wrażenia bardzo zbliżone do rzeczywistości i pozwalając uzyskać ścieg spawalniczy.
