Lassen vormt de basis van de moderne industrie, maar de oorsprong ervan gaat al duizenden jaren terug. Al sinds de bronstijd en de ijzertijd hebben mensen methoden ontwikkeld om metaal te smelten. In de loop der tijd is deze kunst geëvolueerd van het hameren op verhit metaal tot het gebruik van elektrische bogen, gasvlammen en geavanceerde digitale gereedschappen. Tegenwoordig combineert lassen traditie met baanbrekende innovatie en slaat het een brug tussen fysieke vaardigheden en digitale technologie.
De ontwikkeling van het lassen: van de smederij tot de elektrische boog
Elke stap, van smeden tot booglassen, van gecoate elektroden tot automatisering, heeft stap voor stap de basis gelegd voor het moderne lassen.
Smeedlassen: de oudheid en de middeleeuwen
Rond 3000 v.Chr. vervaardigden beschavingen uit de vroege bronstijd gouden kistjes en bronzen werktuigen door middel van druk en hitte: een vroege vorm van lassen.
Het begin van het elektrisch lassen: begin 19e eeuw
In 1800 creëerde de Britse chemicus Sir Humphry Davy de eerste korte elektrische boog door een elektrische stroom tussen twee koolstofstaven te laten lopen. Hoewel dit experiment van korte duur was en aanvankelijk niet bedoeld was voor laswerk, legde het de basis voor toekomstige ontwikkelingen op het gebied van booglassen door aan te tonen dat elektriciteit intense hitte kon opwekken.
Slechts twee jaar later, in 1802, ontdekte de Russische wetenschapper Vasily Petrov onafhankelijk de continue elektrische boog, een belangrijke vooruitgang ten opzichte van Davy’s korte vonken. Petrov zag het potentieel ervan om metalen te smelten en stelde voor om deze toe te passen in de industrie, waarmee hij in feite vooruitliep op de rol die elektrische bogen zouden gaan spelen in de toekomst van de metaalverbindings- en lastechnologie.
Het ontstaan van het koolstofbooglassen
In 1881 boekte de Franse ingenieur Auguste de Méritens een belangrijke doorbraak door een elektrische boog met koolstofelektroden te gebruiken voor het lassen van loodplaten voor batterijen. Zijn werk toonde aan dat elektrische bogen konden worden toegepast bij praktische, gecontroleerde laswerkzaamheden, met name bij kwetsbare materialen zoals lood. De Méritens vroeg vervolgens octrooi aan op wat wordt beschouwd als het eerste booglasproces, waarmee hij de weg vrijmaakte voor toekomstige innovaties op het gebied van elektrische lasmethoden.
In datzelfde jaar zorgden de Russische uitvinder Nikolai N. Benardos en zijn Poolse collega Stanisław Olszewski voor een nieuwe doorbraak door een methode te ontwikkelen en te patenteren die bekendstaat als koolstofbooglassen. Hun systeem omvatte enkele van de allereerste elektrodehouders, die meer controle en precisie mogelijk maakten. Deze uitvinding wordt algemeen erkend als de eerste volwaardige booglasmachine en markeert een cruciaal moment in de overgang van experimentele technieken naar functionele, herhaalbare industriële lasprocessen.
Metaalelektrode- en staaflassen: eind 19e eeuw
In 1888 introduceerde de Russische ingenieur Nikolaj Slavyanov een baanbrekende techniek door de eerste methode voor booglassen met een verbruikselektrode te ontwikkelen. In tegenstelling tot eerdere methoden waarbij gebruik werd gemaakt van niet-verbruikbare koolstofelektroden, zorgde het proces van Slavyanov ervoor dat de elektrode zelf smolt en onderdeel werd van de lasnaad, waardoor het een vroege versie was van wat later bekend zou worden als staaflassen. Deze vooruitgang zorgde voor een aanzienlijke verbetering van de laskwaliteit en efficiëntie doordat het lasmetaal rechtstreeks in de lasnaad werd aangebracht.
Slechts twee jaar later, in 1890, kreeg Charles L. Coffin, een Amerikaanse uitvinder, het eerste Amerikaanse octrooi voor booglassen met metalen elektroden. De door Coffin gepatenteerde methode bouwde voort op het concept van Slavyanov en verfijnde het gebruik van metalen elektroden bij het booglassen verder. Zijn bijdrage legde de basis voor het gesloten-booglassen (SMAW), een proces dat zou uitgroeien tot een van de meest gebruikte en betrouwbare lastechnieken in zowel de industrie als de bouw.
Automatisering, afscherming en de opkomst van moderne methoden
In 1893 vond de Duitse chemicus Hans Goldschmidt het thermietlassen uit, een proces waarbij een chemische reactie tussen aluminiumpoeder en metaaloxiden wordt gebruikt om extreem hoge temperaturen te genereren. Deze methode, ook wel exothermisch lassen genoemd, bleek bijzonder geschikt voor het verbinden van spoorrails en andere zware stalen onderdelen, omdat hiermee sterke, slakvrije verbindingen konden worden gemaakt zonder dat er externe warmtebronnen nodig waren.
In 1900 introduceerden Strohmenger in het Verenigd Koninkrijk en Kjellberg in Duitsland de eerste gecoate elektroden, die de stabiliteit van de lasboog aanzienlijk verbeterden. Deze innovatie legde de basis voor een consistentere laskwaliteit en een betere beheersing van de lasboog.
In deze periode kreeg ook de ontwikkeling van technieken voor het booglassen onder gasbescherming vorm, wat uiteindelijk leidde tot de opkomst van het TIG -lassen (Tungsten Inert Gas) en Metal Inert Gas (MIG) lassen, die beide onmisbaar werden voor uiterst nauwkeurige en snelle industriële toepassingen.
Maak kennis met de oplossing Seabery
Gedurende de hele geschiedenis van het lassen heeft het proces zich voortdurend verder ontwikkeld: van handmatig hameren en smeden tot elektrische bogen, gasbescherming en moderne automatisering. Tegenwoordig, Seabery
De simulator ondersteunt trainingen in MIG-, TIG- en elektrodelassen, waardoor hij even geschikt is voor basisvaardigheden in de stijl van een smid als voor geavanceerde industriële robotica.
De Seabery verhoogt de productiviteit en veiligheid:
· Geen echte boogvlammen, dampen of verbruiksartikelen tijdens de simulatie.
· Realistische haptische feedback en visuele natuurgetrouwheid.
· Uitgebreide analyses voor het bijhouden van prestaties.
· Ontwikkeling van vaardigheden met het oog op automatisering.
In wezen weerspiegelt dit de ontwikkeling van het lassen: van handmatige bewerkingen via de elektrische boog naar een volledig gestuurd, op gegevens gebaseerd en digitaal ondersteund proces.
